تبلیغات
حضانت در معنا


واژه حضانت از ریشه حضن است و به معنای زیر بال گرفتن، در برگرفتن؛
در دامن خود پروردن و پروراندن؛ دایگی و پرستاری کودک است.
و معنای اصطلاحی آن عبارت است از : نگهداری و مراقبت فرزند توسط افرادی که قانون تعیین کرده است.
در درجه اول پدر و مادر حضانت فرزند را به عهده دارند.




حضانت از دو دید مختلف


حضانت هم از جنبه مادی مطرح است و هم از جهت معنوی؛
بدین معنا که نگهداری طفل شامل پرورش جسمی وی و فراهم آوردن امکانات لازم برای رشد اوست؛
از جمله تهیه خوراک ، پوشاک و مسکن و در صورت بیماری تلاش برای گردآوری از پزشک و دارو و درمان،
و به طور کلی هر آن چه برای سلامت و بقای طفل لازم است ،
نگهداری محسوب می شود.


هم چنین است که در کنار پرورش و رشد و نمو جسمی، رشد معنوی طفل نیز ضروری است.
شناخت محیط و آداب و رسوم و آشنایی با فرهنگ جامعه ای که خانواده در آن زندگی می کند ،
آشنایی با افتخارات فرهنگی جامعه حاضر ،
امکان تحصیل (که مهم ترین وسیله ی پرورش روحی و روانی طفل است)،
به عنوان تربیت و صلاح دید معنوی طفل مطرح می شود…


حضانت طفل با کدام یک از پدر و مادر است؟


قانونگذار ، در مواردی که والدین با حکم دادگاه متارکه کرده اند
و یا زمانی که پدر و مادر به هر علتی جدا از یکدیگر زندگی می کنند :
برای نگاهداری طفل تعیین تکلیف می کند و اجازه دخالت دارد.
دلیل این امر ممکن است اختلافات شدید زن و شوهر باشد ،
به حدی که ادامه زندگی مشترک را برای آنان غیر ممکن کند.
مواردی در قانون پیش بینی شده که زن می تواند زندگی خانوادگی را ترک و مسکن جداگانه اختیار کند؛
برای مثال سوء رفتار مرد به حدی باشد که منجر به درگیری فیزیکی شده و زن مورد ضرب و شتم قرار گیرد؛
یا این که شرافت و حیثیت زن در این زندگی مشترک در مخاطره باشد؛


• لازم به ذکر است که اثبات این امر مراحل و قوانینی دارد.
یا این که خارج از این موارد دادخواست طلاق از جانب زن یا مرد به دادگاه تقدیم شده باشد و تا زمان صدور حکم که ممکن است
مدتی به طول انجامد زوجین جدا از یکدیگر به سر برند.




توافق زن و شوهر مقدم بر حکم دادگاه


اگر پدر و مادر در نگهداری طفل توافق داشته باشند،
قانون اجازه ی دخالتی در اراده و اختیار تصمیم آنان ندارد ،
و آن ها می توانند به نحوی که صلاح طفل باشد از وی نگهداری کنند؛
مانند این توافق که نگهداری طفل به عهده مادر باشد و هزینه توسط پدر پرداخت شود.
اما زمانی که والدین برای نگه داری طفل موافق نبوده و
قادر به حل مسالمت آمیز این مسئله نباشند و به دادگاه مراجعه کنند ،
در این صورت قاعده کلی و اصل بر این است که مادر اولویت دارد
فرزند پسر را تا دو سال نگهداری کند
و این مدت برای فرزند دختر تا هفت سال افزایش می یابد.
• در این مدت تأمین هزینه به عهده پدر است.







نکاتی مهم درباره ی حضانت فرزند

• بطور کلی ، اگر پدر و مادر در مورد حضانت طفل توافق داشته باشند،
قانون دخالتی در تصمیم آنان ندارد و آن ها می توانند طبق ترتیب اطمینان بخشی از طفل نگهداری کنند.
• پس از رسیدن طفل به سن مقرر قانونی که برای حضانت مادر پیش بینی شده،
والدین ادامه حضانت را به مصلحت بدانند می توانند مطابق میل و خواسته خود عمل کنند.
• در مواردی که حکم دادگاه با رعایت مصلحت طفل مبنای عمل قرار میگیرد،
حضانت را به پدر یا مادر محول می کند .
پس از قطعی شدن آن طرفین باید حکم دادگاه را محترم شمارند و مفاد آن را به موقع اجرا کنند؛
• “کسی که فرزند را در اختیار دارد باید مطابق دستور دادگاه رفتار کند و طفل را در اختیار فردی قرار دهد که دادگاه تعیین کرده است”
ماده ۶۳۲ قانون مجازات اسلامی مقرر کرده است:
(( اگر کسی از دادن طفلی که به او سپرده شده در موقع مطالبه اشخاصی که قانوناً حق مطالبه دارند، امتناع کند
به مجازات از سه تا شش ماه حبس یا به جزای نقدی از یک میلیون و پانصد هزار تا سه میلیون ریال محکوم خواهد شد.))
• هیچ یک از پدر و مادر نمی توانند از حضانت و نگه داری طفل خود خودداری کنند؛
زیرا حضانت حق ، وظیقه و تکلیف آنان است و اگر هر یک از والدین ،
که نگاهداری به عهده اوست از انجام این تکلیف امتناع کند
و طرف مقابل یا هر یک از خویشان به مقام قضایی اطلاع دهد ؛
دادگاه پدر و مادری که را عهده دار حضانت است ملزم می کند تا در این مورد اقدام کند؛
و اگر الزام ممکن نباشد به خرج پدر و اگر پدر فوت شده باشد
به خرج مادر حضانت طفل را تأمین می کند.
• هیچ طفلی را نمی توان از پدر و مادر جدا کرد جز به دستور قانون ؛
همان گونه که والدین نمی توانند فرزند خود را رها نموده و از نگهداری او خودداری کنند.
هرگز نمی توان فرزندی را از والدین جدا کرد؛ مگر این که درقانون پیش بینی شده و دادگاه در این باره رأی صادر کند؛
((برای مثال پس از طلاق، حضانت فرزندی به مادرش سپرده شده است ،
با توجه به این که به موجب قانون اگر مادر در مدتی که حضانت با اوست،
مبتلا به جنون شود، یا به دیگری شوهر کند،
حق حضانت با پدر است.))
چنانچه پدر مراتب فوق را به دادگاه اطلاع داده و خواستار حضانت شود،
پس از این که صحت موضوع برای دادگاه احراز شد و صلاحیت پدر نیز در نگاهداری فرزند تایید شد،
حضانت از مادر سلب، و به پدر واگذار می شود.
((مثال دیگر این که پدر و مادر هر دو دارای انحرافات اخلاقی (برای مثال معتاد به مواد مخدر) باشند
که در این صورت نیز دادگاه به حکم قانون و رعایت مصلحت می تواند طفل را از والدین جدا کند و به فرد صالحی بسپارد.))
• نکته دیگری که اشاره به آن ضروریست ، این است که، طرحی به منظور ارتقای سن حضانت پسر از دو سال
به هفت سال از طرف نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی مطرح گردید
که پس از تصویب به علت مخالفت شورای نگهبان، در مجمع تشخیص مصلحت نظام مطرح شده و در دست بررسی است.

منبع: گروه وکلای تهران
+ نوشته شده توسط Naghmeasgari1952 در چهارشنبه، ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۴:۱۵ بعد از ظهر، یک بازدید ، بدون دیدگاه
هیچ نظری برای این نوشته وجود ندارد، شما اولین نظر را بنویسید ...
 captcha